گفت‌وگو با پژوهشگر رادیو تهران «رادیو» هوشمندانه‌ترین ابزار ارتباطی در شرایط بحران است

به گزارش روابط عمومی معاونت صدا، در شرایط جنگی كه سرعت انتقال اطلاعات اهمیت حیاتی دارد، رادیو با چابكی در تولید محتوا و ارتباط مستقیم با مخاطب می‌تواند نقشی تعیین‌كننده در آرامش‌بخشی به جامعه و مدیریت جریان اطلاع‌رسانی ایفا كند.

فتح‌الله پرتو، نویسنده و پژوهشگر رادیو تهران با اشاره به جایگاه رادیو در شرایط بحران و جنگ در گفت‌و‌گو با «جوان» بیان كرد: «رادیو همچنان یكی از هوشمندانه‌ترین ابزار‌های ارتباطی در شرایط بحرانی است. ویژگی همراهی و در دسترس بودن و همچنین گستره پوشش با ساده‌ترین ابزار‌ها باعث می‌شود در لحظه‌هایی كه سرعت و دقت اطلاع‌رسانی اهمیت حیاتی دارد، مردم به این رسانه اعتماد كنند.»
وی افزود: «وقتی خطوط ارتباطی مختل می‌شود یا شبكه‌های نوظهور با ازدحام اطلاعات مواجه می‌شوند، رادیو با صدای انسانی پایدار و پیوسته می‌تواند حس امنیت ارتباطی ایجاد كند. این رسانه كلاسیك با دامنه پوشش وسیع و سرعت انتقال بالا، امكان اطلاع‌رسانی فوری و بی‌واسطه را فراهم می‌آورد؛ موضوعی كه در شرایط بحران اهمیت حیاتی دارد.»
این نویسنده و پژوهشگر رسانه ادامه داد: «رادیو همچنین به دلیل چابكی در تولید محتوا و امكان ارتباط مستقیم با مخاطب می‌تواند به سرعت روایت اولیه هر رویداد را شكل دهد و فضای اطلاع‌رسانی را مدیریت كند؛ قابلیتی كه در شرایط حساس به مدیریت افكار عمومی كمك می‌كند.»
پرتو با اشاره به جنگ كنونی امریكا و رژیم صهیونیستی علیه كشورمان گفت: «در چنین شرایطی، رسانه به صورت عام و به طور خاص رادیو می‌تواند در مدیریت نبرد در حوزه افكار عمومی نقش مؤثری ایفا كند و به افزایش تاب‌آوری اجتماعی نیز كمك شایانی داشته باشد.»
وی تأكید كرد: «در این شرایط، مهم‌ترین عنصر «زمان» است. رادیو با تولید پیام‌های كوتاه، دقیق و منسجم می‌تواند چرخه اضطراب در جامعه را كنترل و آگاهی‌های ضروری را به سرعت منتقل كند. در بحران، پیام درست باید در كوتاه‌ترین زمان به مخاطب برسد و رادیو این مهارت را دارد.»
این پژوهشگر رادیو تهران افزود: «ساختار تولید در رادیو نسبت به رسانه‌های تصویری چابك‌تر است و همین موضوع امكان واكنش لحظه‌ای، اصلاح سریع اطلاعات و ایجاد یك خط ارتباطی پایدار با مردم را فراهم می‌كند.»
پرتو با اشاره به پیشینه تاریخی ملت ایران نیز تأكید كرد: «ملت ایران فراز و فرود‌های بسیار دیده است. در بستر یك تمدن 3 هزارساله، بار‌ها جنگ و هجوم را بر خاك و كاشانه اجدادمان تجربه كرده‌ایم. در این بستر، ما خاك ایران را بار‌ها با جان درآمیخته و هویت ساخته‌ایم، بنابراین ما ملتی نیستیم كه در برابر این جنگ بترسیم. ما ریشه در خاك داریم و نیك می‌دانیم بسیاری از چنار‌های شهر‌های ایران بزرگ، عمری بیشتر از امریكا و صهیون دارند و این ملت، ملتی زنده و نامیراست. رادیو باید بتواند این معانی را به زندگی امروز مردم در این شرایط پیوند بزند. چنان كه در كوچه و برزن ایران امروز، مقاومت و تاب‌آوری را در بالاترین سطح آن شاهدیم و آینده برای ما بسیار روشن است.»
این نویسنده و پژوهشگر رسانه در پاسخ به این سؤال كه در چنین شرایطی پیام اصلی رسانه برای جامعه چیست؟ یادآور شد: «رسانه در زمان بحران باید بیش از هر چیز به تقویت همبستگی اجتماعی كمك كند. رادیو می‌تواند پلی میان مردم و میدان جنگ و رخداد‌ها باشد؛ پلی برای فهم متقابل، برای همدلی و برای حفظ امید. گرچه امروز ملت در خیابان و نیرو‌های مسلح در میدان و دیپلمات‌ها در مذاكره و رسانه در آرامش‌بخشی و اطلاع‌رسانی، همدوش هم، مدافع خاك ایران شده‌اند، اما ایران فقط خاك نیست؛ پاره‌ای از جان ماست. این جمله صرفاً یك شعار نیست، بلكه بیانگر پیوند عاطفی عمیقی است كه مردم با سرزمین خود دارند. رادیو با بازتاب صدای مردم، روایت تجربه‌های مشترك و تأكید بر وحدت و همدلی، می‌تواند این حس مشترك را زنده نگه دارد؛ حسی كه در روز‌های دشوار، مهم‌ترین سرمایه اجتماعی یك جامعه است.»